Welcome to Gettinghotforwine!

Travelling the world of wine

Dream away with the most wonderful wine destinations...

Alto Adige & Veneto

Samen met een groep wijnprofessionals reisde ik afgelopen week naar het prachtige noorden van Italia. Op de agenda stond het bezoek aan drie wijnhuizen, gelegen in twee verschillende wijnregio’s. Namelijk Alto-Adige en Veneto.

Ik had italië nog nooit bezocht in het kader van een wijnreis, dus vanzelsprekend was ik uitermate enthousiast wanneer ons vliegtuig landde op de luchthaven van Verona. De reis begon in Alto-Adige, wat ruwweg 150 km van Verona afligt. De streek ligt tegen de de grens met Oostenrijk aan en is een van de noordelijkste wijnregio’s van het land. Ons hotel was gelegen in het dorpje Cortina sulla Strada Del Vino of in het Duits Kurtinig an der Weinstrasse. Het dorp ligt immers in het tweetalig deel van het land waar men zowel Italiaans als Duits spreekt. Al lijkt de nadruk wel op het Duits te liggen. Hoe dan ook een lange naam (in beide talen) voor een klein dorpje, die om en nabij de 600 inwoners telt. Verder is het dorp omgeven door verschillende bergen, alsook grotere en klein schaalse wijngaarden. Het lijkt er bijna op dat elke kleine boerderij er wijnranken staan heeft. Door het Alpijns gevoel die deze omgeving uitstraalt was het heel verbazend om palmbomen te zien groeien in het dorp, iets wat in het zichtveld niet past. De palmbomen zijn wel natuurlijk, wat later zal blijken. De eerste wijngaard die we bezochtten was die van Alois Lageder, de grootste uit de streek. In het verleden had ik al met de wijnen van Lageder gewerkt, echter had ik zo nog niet echt diepgaand kunnen proeven, dus ik was zeer benieuwd! Vanwege de ligging met de warme winden uit het zuiden en de koelere winden vanuit het gebergte in het noorden, onstaat er in dat specifieke deel van Alto-Adige een mediterraans microklimaat, wat niet alleen de aanwezigheid van palmbomen verklaart, maar ook dat van cipressen en olijfbomen. Het is er warm, maar voelt toch niet onaangenaam. Ondanks dit microklimaat kiest Lageder er toch voor om de wijnen het karakter van de bergen mee te geven, met mineraliteit in de hoofdrol. Ze werken er heel experimenteel en natuurlijk, groeien er hun eigen groenten, werken vaak met een pergola systeem dat de druiven natuurlijker droogt en laten dieren rondlopen in hun wijngaard. Dankzij deze gedachten van teruggeven aan de natuur, kunnen ze rekening op een Demeter- certificaat (keurkmerk voor biodynamische landbouw) voor verschillende van hun wijnen. Verschillende flessen passeerden onze proeftafel en begonnen bij de frissere stijlen van Pinot Bianco, Chardonnay, Gewurztraminer en Pinot Grigio. De rode draad doorheen deze wijnen was natuurlijk de mineraliteit in de vorm van natte leisteen en een ziltige toets, aslook tonen van citrusfruit. De meeste startten vrij ingetogen in de neus, maar heel hoog in het smaakgehalte. De Pinot Bianco en Chardonnay hadden een mooi romig mondgevoel en tonen van boter in de neus. Dit terwijl de Gewurztraminer ons tonen van bloemigheid en verse groene kruiden biedt en de Pinot Grigio bovenop de mineraliteit, tonen van blanke amandel biedt. Serveer hierbij een ligt gepocheerde witvis met kruidig romige saus.

De proeverij werd verder gezet in de verticale richting met Cabernet Sauvignon en Merlot uit verschillende jaargangen. Belangrijk om te weten is dat niet alleen de rode, maar ook bovenstaande besproken witte wijnen een lichte toets van hout meekrijgen. Vooral bij de frisse witte is deze zo subtiel dat het bijna niet waarneembaar is. Het doel is dan ook om heel lichtjes mee te dragen aan het complexer geheel. Bij de rode wijnen is de rol van het hout iets uitgesprokener en zoals de proeverij ons toont draagt het ook bij aan het karakter van rode wijnen uit de streek. Rode wijnen uit Alto-Adige hebben immers een groot bewaarpotentieel. Bij Alois Lageder worden ze immers op die manier gemaakt dat de identiteit van de druif mooi intact blijft. Bij Cabernet Sauvignon was de toon van rode paprika de leidraad en de tannines worden meer uitgerijpt naarmate de tijd verstrijkt. Terwijl we in de vintage 2017 vooral gerookte rode paprika krijgen, wordt dit in vitage 2008 een gestoofde gegrilde rode paprika, met tonen van rook en cederhout en rozemarijn. In 1998 vinden we tonen van gestoofde zoeter rode puntpaprika, met daarin mooi geblendeerde oregano en gekruid, overrijp rood fruit. Tanninens blijven talrijk, maar zijn volledig uitgerijpt en balanceren in het groter geheel. Deze Cabernet Sauvignons zijn ware toppers!

De Merlot toont een soortgelijk verhaal, maar nu met kersen in de hoofdrol. Tonen die door de jaren heen steeds meer rijpere vormen aanneemt, maar wat opvalt is dat de Merlot zelfs in vintage 2003 nog steeds heel soepel en fris overkomt, met mooie tonen van gerkuid rood fruit en gebalanceerde tannines.

De Merlot en Cabernet Sauvignon uit deze streek hebben mij dan ook het meest verrast, met hun oh zo mooie bewaarpotentieel!

Die avond hadden we diner in een berghut, waar twee grootmoeders in de keuken ons voorzagen van een overvloed aan eten! Voor het hoofdgerecht kregen we bratkartoffeln (gebakken aardappelen) met een gebraad van varkensvlees. De gematchte Pinot Noir, met zijn zachte aandeel aan tannines, paste er heerlijk bij. Deze frisse stijl boodt ons ook de kenmerkende mineraliteit, die de frisse witte wijnen ons ook gaven. Dus ondanks het mediterraanse klimaat, bekomt men deze kenmerken voor door druiven in de hoogte te verbouwen op een ondergrond van graniet met kwarts.


De tweede dag reisden we door naar het stadje Soave, zo’n 150 km richting het zuiden, in de wijnregio van Veneto. De regio heeft weliswaar invloed vanuit de Middelandse Zee en de bergen uit het noorden die koude lucht tegenhouden, zorgen ervoor dat het niet extraam warm wordt in het gebied. Toch voelt het meteen een stuk warmer aan, in vergelijking met het bergklimaat van Alto Adige. Soave is een middeleeuws stadje die meteen ook meditteraans aanvoelt. Je merkt dat wijn een belangrijke rol speelt hier. Bij binnenkomst door de vroegere stadspoort merk je al tientallen lege wijnflessen die je boven het hoofd hangen. Wanneer we wat verder doorliepen, kwamen we uit bij het huis van Pieropan, waar de oude wijnkelder was. Doordat dit midden in de stad ligt, was uitbreiding nogal moeilijk. Dit was ook het familiehuis, dus had de familie Pieropan geen andere keuze dan een nieuwe wijnkelder te bouwen die net aan de wijngaarden lag, waardoor het voor hen makkelijker was om de geplukte druiven te vervoeren. Het nieuwe gebouw is immens groot en state of the art! Ik laat de foto’s voor zich spreken, maar ik kan je al verklappen dat de wijnen al even imposant zijn als dit nieuw wijnhuis!





Het wijnhuis wordt overigens internationaal geprezen voor hun Garganega, met name de uitvoering van La Rocca. Voor deze uitvoering worden alleen de allerbeste druiven gekozen die op een aparte wijngaard groeien. Een wijngaard die geniet van een uniek microklimaat, een bodem van klei en kalk en een heuvel gericht naar het zuidwesten. Gooi hierbij nog wat wijnstokken van, soms wel, 50 jaar oud in de mix en de Garganega geeft je prachtige resultaten! De druiven worden even op de schillen ingeweekt om daarna te vergisten in houten barriques. Daarna zal de wijn op de lie rijpen voor bijna 15 maanden. Waardoor de complexiteit, maar zeker ook de finesse hoogtij zal vieren. Heerlijke tonen van overijpe perzik en abrikoos, suikermeloen, zilt en de kruidigheid van dragon en rozemarijn. De rijpheid zorgt voor tonen van geroosterde amandel en hazelnoot. Dit past dan ook heerlijk bij complexe gerechten met rijpe tonen, zoals risotto met Porchini. Wat wij overigens als gang bij de lunch voorgeschoteld kregen.

Hoewel de La Rocca het paradepaardje is, zijn er nog heel wat andere wijnen die de aandacht verdienen. Bijvoorbeeld de Calvarino, die volgens het wijnhuis meer het authentieke karakter van de Saove weergeeft. Deze druiven worden dan ook in de Classico verbouwd, namelijk het meest authentieke en historische deel van de streek. De Garganega druif wordt hier bijgestaan door Trebbiano en zorgt voor delicate aroma’s van citroenzeste, zilt, witvlezige perzik en bloemigheid. Dit zorgt ervoor dat het een heerlijke begeleider is bij het aperitief of bij delicatere visgerechten zoals ceviche of zalmcarpaccio.

Een deel van het grondgebied van Saove ligt in de Valpolicella, waardoor het huis Pieropan een mooie uitvoering heeft van de Superiore en Amarone. Maar de finesse en elegantie blijven nog steeds de rode draad doorheen de wijnen. Verwacht van de Amarone niet alleen het zwaar en stevige karakter, maar denk aan wat meer verfijning met tonen van kaneel, zwarte kers, verse vijgen, hazelnoten en pure chocolade. Een mooie vefrissende zuurgraad achteraf houden de zware tonen en tannines in balans. De Valpolicella Superiore wordt uitgebracht onder de naam Ruberpan en het eerst wat je ruikt is ook echt gestoofde rabarber, aangevuld met heerlijke tonen van groene peperkorrel en donkere bosvruchten. Evenals bij de Amarone zorgt de zuurgraad hier voor een mooie elegante balans, waardoor het ook een lichter gerecht zoals ingelegd carpacciovlees met gestoofde groenten en gebakken aardappel. Met carpaccio bedoel ik hier natuurlijk het authentieke Italiaanse recept met dikker gesneden vlees, focus op het kruidige en zoutige en ingeweekt met olijfolie.

De laatste wijngaard, wat we later die dag bezochtten, ligt wat meer in de richting van Verona. Dit is het terrein van het erkende herkomstgebied Lugana, waar men voornamelijk Trebbiano, Malvasia en Marzemino verbouwd. Het gebied staat onder invloed van het Gardameer, wat voor verkoeling zorgt. De wijngaard van Feliciana ligt er heel charmerend en authentiek bij. Een hotel, zwembad en sauna maken het vakantiegevoel helemaal af! Je raakt er onder de indruk van de frisse stijlen van mousserende wijn, volgens methode Charmat en een iets rijkerer stijl van Turbiana (plaatselijke naam voor Trebbiano) die een tweede vergisting genoot in de fles zelf. De witte wijnen die we er proefden zijn heel bloemig en hebben mooie tonen van zacht citrusfruit. Op die manier heerlijke combinaties biedt met Aziatische gerechten met een zekere pittigheid. De Marzemino druif biedt ons in combinatie met Barbera en Sangiovese elegante rode wijnen met sappig rood fruit en een heerlijke verfijnde kruidigheid en een stevige zuurgraad. Ideaal bij allerhande vleesgerechten.



Na deze laatste proeverij werd het helaas al snel tijd om naar de luchthaven van Verone te trekken en vandaar de vlucht naar Amsterdam te nemen. De wijnreis was vrij kort, maar uitermate leerrijk! Naast de interessante wijnen is zowel Alto Adige als Veneto een mooie streek om te bezoeken, waar gastvrijheid en lekker eten hoog in het vaandel worden gedragen!